Istorija naselja Borča doseže čak od XV veka
Istorija naselja Borča osvetljava razvoj jednog od najstarijih i najznačajnijih predela na levoj obali Dunava.
I dok mnogobrojna naselja Beograda tada nisu ni postojala, Borča je bila opština. Ovo je najobuhvatnija istorija Borče.
Područje Beograda na levoj obali Dunava jedno je od najplodnijih u Srbiji. Nastanjuje ga oko 150.000 stanovnika. I pored ranije nepovoljnih uslova, zbog čestih poplava, postoje tragovi života još iz bronzanog i gvozdenog doba. Ti tragovi nalaze se u okolini današnjih Borče i Krnjače. Najstarija poznata ritska naselja su Borča i Ovča.
Kralj Žigmund u Borči u XV veku
Trenutno se analiziraju dosadašnja saznanja o predaji Beograda kralju Žigmundu nakon smrti despota Stefana Lazarevića 1427. godine.
Kralj Žigmund
Na osnovu neiskorišćenih diplomatičkih izvora, utvrđuje se da je Beograd prešao u ruke ugarskog kralja krajem septembra ili početkom oktobra. To je mesec dana ranije nego što se ranije smatralo. Promene u hronologiji sagledane su u svetlu tadašnjih teških okolnosti. Osmanlije su vršile invaziju na Srbiju, pa novi srpski vladar Đurađ Branković nije mogao odugovlačiti sa predajom grada. Ovu obavezu preuzeo je još 1426. godine.
Kralj Žigmund je tokom druge polovine septembra 1427. logorovao u Borči. Ovo je najstariji poznati pomen naselja.
Prvi zapisi u XVI veku
Prvi pisani tragovi naselja javljaju se početkom 16. veka. Ipak, naselja su postojala i pre dolaska Turaka. U popisnim tefterima Temišvarskog sandžaka iz 1554. i 1566–1569, pominju se „ostrva“ naselja Borča i Ovča. Već 1537. ona su pripadala mulkovnim dobrima Mehmeda Jahjapašića, sandžakbega smederevskog.
I pored nedostatka popisa iz 1554, može se zaključiti da je Borča tada bila naseljena srpskim stanovništvom. Selo je sa Beogradom povezivala skela na Dunavu, pored jevrejske mahale. Skele nisu služile samo za vezu između naselja, već i za prelazak u Banat prema Temišvaru.
Kao vakufska dobra, Borča i Ovča spominju se i 7. novembra 1706. Tada je došlo do spora između temišvarske i beogradske vojske oko prava na glavarinu. Rešenjem spora, sela su plaćala glavarinu temišvarskoj kasi.
Borča tokom ratova između Austrije i Turske
Borča se pominje i u vreme ratova Austrije i Turske (1683–1739). Tokom napada Austrije na Beograd 1693, 50 beogradskih trgovaca prebeglo je u Borču i nastavilo trgovinu. Posle Karlovačkog mira, Borča se našla u turskoj graničnoj zoni, pa su Turci posebno utvrdili selo.
Po Požarevačkom miru, Borča je pripala Austriji. U njenom sastavu ostaje do 1918. Selo je porušeno i zapaljeno između 1742. i 1752. godine. Razlog je bila obaveza Austrije da poruši nova utvrđenja, ali i kuge koja je tada harala. Selo Ovča tada je ugašeno i nije zabeleženo u popisu iz 1753. Tokom druge polovine 18. veka, atari su smatrani pustarom i izdavani u zakup. Od 1770. područje je uključeno u vojnu granicu, a 1794. osnovano je graničarsko selo Stara Borča.
Opširnije možete pronaći na sajtu: lobi-info.rs
